er lijkt geen eind aan te komen

dinsdag 18 augustus 2015

Zondag twee augustus, de dag is sneller gekomen dan ik had verwacht. Weet ik dit wel zeker, moet ik dit wel echt doen? JA, ik ga het doen. KUTZOOI, mijn nieuwe beker is op de grond gevallen, stuk, natuurlijk het zal eens niet. Alles lijkt mis te gaan deze ochtend, het voelt zo maar eigenlijk valt het reuze mee. 


Twee uur, twee uur duurt de reis en dan moet ik in het ziekenhuis ook nog een tijd wachten, alleen. Ga ik dit redden, misschien ga ik toch nog terug. Nee, Renée stop nou gewoon je wilde dit doen dus je gaat het doen. Mijn grote hutkoffer zit in de kofferbak en na wat moeite zit ik eindelijk ook, check – we can go. De afsluitdijk, nu al? Zal ik nu al beginnen in mijn boek of zal ik wachten, we zijn er nog lang niet maar stel dat ik zo snel lees dat ik zo meteen niet genoeg leesvoer heb ik het ziekenhuis. Ik pak mijn telefoon, oortjes, zet mijn muziek aan en besluit naar buiten te kijken. Het is prachtig, het is en blijft Friesland, ik weet niet wat het is maar het is een provincie die mij totaal niet aanspreekt. Ik kan mij nog herinneren dat ik laatst een vraag kreeg met waar zou je nooit heen willen, mijn antwoord? Friesland. Sorry voor iedereen die daar woont en er wel van houdt. 

Ik zie een vliegtuig dat langzaam steeds kleiner en kleiner wordt maar dat wolkspoor dat zij achterlaten is prachtig. Wat het nog mooier maakt is dat dat wolkspoor steeds minder zichtbaar wordt, alsof hij het spoor uitwist en die manier hoe het spoor door een wolk loopt, prachtig. Nog een uur.. Mam, kun je bij dat tankstation stoppen ik moet echt naar de wc. Al dat water ook, ahh. Ik mag niks anders, ik moet vier uur van te voren nuchter zijn, alleen water had de mevrouw aan de telefoon streng gezegd, prima prima prima. Doordat ik die beker heb laten vallen is die stuk, de deksel kan er niet meer af, ik kan die beker ook niet vullen. Misschien is het maar beter ook anders moet ik zo meteen weer naar de wc. Ik doe mijn oortjes weer in en de weg lijkt uren te duren. Zijn we er al? 

Ik hou van dit nummer - "Oh, don't you dare look back. Just keep your eyes on me. "I said, "You're holding back, "She said, "Shut up and dance with me! "This woman is my destiny
 She said, "Oh, oh, oh,
 Shut up and dance with me.", mee blèren met de muziek is zo fijn, voor even was mijn hoofd leeg. Hey rot bomen waarom staan jullie hier nou en waarom ook zo’n lange rij, nu kan ik dat vliegtuig en wolkenspoor niet meer zien. Jeetje, laat ook maar er komt geen eind aan die bomenrij net zoals deze autoreis. Misschien wil ik toch, nee. Nog vier minuten, eindelijk. We zijn er bijna. Misschien niet eindelijk misschien vind ik het toch wel fijn als deze reis iets langer duurt.
Wat nou als het pijn doet, zullen de bijwerkingen er zijn, wat nou als ik bij een man op de kamer kom, wat nou als er helemaal geen meisjes zijn, hoeveel andere mensen zijn er eigenlijk, ik hoop zo dat die zusters en dokters aardig zijn, wat nou als het eten niet te eten is, ach één van de bijwerkingen is toch dat je kan afvallen misschien komt dat gewoon omdat je daar bijna niet eet. Oké Renée stop.  Je maakt jezelf alleen maar gek. Laat het gewoon op je afkomen. 

 Liefs, Renée



Dit is deel één van mijn verhaal over het laten testen van medicijnen op mij, lees mijn vorige artikel hier.

5 opmerkingen

Latest Instagrams

© RENÉE RAADSHEER. Design by Fearne.