Q&A || medicijnen op mij laten testen

vrijdag 19 februari 2016

Het is alweer een hele tijd geleden toen ik medicijnen op mij liet testen en het is ook alweer een hele tijd geleden toen ik daar mijn laatste artikel over schreef. Ik heb zoveel vragen gekregen over van alles rondom het laten testen van medicijnen. Vandaag ga ik een paar van deze vragen beantwoorden.

______________________________


Heb je zelf diabetes?
Nee, ik heb zelf gelukkig geen diabetes. Ze testen het medicijn eerst op veertig gezonde mensen en als het bij ons alle veertig goed gaat, dus geen hele gekke bijwerkingen, dan wordt het medicijn op mensen met diabetes getest. 

Hoe kwam je erop om dit te doen?
Ik moet eerlijk zeggen dat ik geen flauw idee heb waardoor ik dit perse wilde doen. Ik denk dat vele van jullie wel de reclames op Facebook of andere manieren tegen zijn gekomen van het laten testen van medicijnen op je. Ik klikte per ongeluk op deze advertentie, normaal klik ik een site meteen weg maar de zin die er stond kon ik alleen maar naar kijken, ik kan de zin niet meer vinden maar er stond iets in de richting van dat je ziek kunt worden binnen een minuut en het ontwikkelen van een medicijn jaren duurt. Ik heb denk ik een uur lang op die site rond gekeken, bekeek alle mogelijke onderzoeken die eraan kwamen en waar je aan mee kon doen, wat de mogelijke gevolgen waren, wat ze gingen doen en de periode waarin het viel. Na het er met mijn moeder erover te hebben besloot ik mij gewoon aan te melden, er wordt overal vertelt dat je mag stoppen wanneer je wilt dus waarom ook niet. 

Krijg je er geld voor?
Dit is denk ik de meest gestelde vraag van allemaal, maar ja. Ja je krijgt er betaalt voor en bij de belastingdienst wordt het ook gezien als werken. Hoeveel je krijgt verschilt per onderzoek en wat je moet doen. Nee ik deed het niet voor het geld, ik deed het omdat ik met mijn gezonde lichaam iemand kan helpen die het heel hard nodig heeft en iedereen doet het met een andere reden. Er zaten inderdaad mensen die het deden zodat zij hun school of andere rekeningen konden betalen, omdat ze van hun ziekenhuis angst af wilde of omdat zij iemand kende met die ziekte. Iedereen heeft er zo zijn eigen reden voor en dat is prima. 

Was je bang voor eventuele gevolgen?
Ja, maar echt heel bang. Vanaf seconde één was ik al bang en dat was de medische keuring. Je wordt zo goed gekeurd dat ik opeens kan gebeld worden met het nieuws dat ik zelf een ziekte had, dat was best pittig om daar niet te veel over na te denken. Ik ben heel vaak bang geweest en ik heb heel vaak gedacht ik stop er nu mee maar uiteindelijk besloot ik elke keer toch door te zetten en mij over mijn angst heen te zetten. Wat mij heel erg hielp was het feit dat ik vierentwintig zeven in de gaten werd gehouden door de verpleging daar op de afdeling en zij echt zagen als je je niet fijn voelde.

Hoe kwam je je dag door?
Eerlijk gezegd is dat best pittig, op de dagen dat je het medicijn krijgt toegediend of dat je een prikdag hebt mag je niet naar buiten, aangezien het zomer was was dat best wel pittig. Meer dan de helft van de tijd heb ik in mijn bed gelegen, films gekeken, boeken gelezen, heel veel gepraat met de mensen met wie ik op de kamer sliep, zes andere mannen, spelletjes gespeeld en we zijn een keer om het ziekenhuis gaan wandelen met iemand van de verpleging. Je mag niet van je afdeling af, op de dagelijkse wandeling met de verpleging na en als je daar vijf dagen bent is dat best pittig. 

Heb je bijwerkingen gehad?
Ik heb hele erge hoofd pijn gehad en ben heel erg misselijk en duizelig geweest. Er zijn ook dagen geweest dat ik het heel koud had, dit had wel echt een rot bijwerking want wanneer de plek koud was waar mijn canule zat, als je niet weet wat een canule is, dat is dat apparaatje in mijn arm op de foto, werkte deze niet goed en moesten ze trekken aan die naald en ja dat deed pijn. Ik denk alleen niet dat de koudheid van het medicijn kwam maar van de vermoeidheid die ik had doordat ik eigenlijk al die dagen niks deed. Zo ver ik weet heeft niemand een ernstige bijwerking gehad maar ik was maar met de helft van de groep dus wie weet iemand bij die andere twintig wel. 

Krijg je alle uitslagen te horen?
Nee, je hart ritme en bloeddruk wordt elke dag gemeten, dit krijg je te horen de rest niet. Zoals je bloedwaardes en de uitslag van het medicijn krijg je niet te horen. 

Zou je het zo weer doen? 
Het ligt er wel aan wat voor onderzoek, wat je moet doen, hoelang je er moet blijven en al die dingen die erbij komen kijken. Maar ja, ik zou het weer doen, ik ben namelijk van mening dat het heel belangrijk is en als ik op deze manier mensen kan helpen doe ik dat met alle liefde. 

Dit zijn denk ik de vragen die ik het meest gekregen heb en ik denk dat je door deze vragen en ik hoop ook de antwoorden een beter beeld hebt van hoe het in elkaar zit. Als je nog steeds vragen hebt kun je die natuurlijk altijd stellen. heb artikelen geschreven over mijn ervaring met het laten testen van de medicijnen, ik heb nooit alles geplaatst, ik denk dat ik de tweede periode helemaal nooit gedeeld heb op mijn blog. Als jullie hier nog steeds benieuwd naar zijn kan ik dit natuurlijk altijd nog plaatsen. 
______________________________

Liefs, Renée

Een reactie posten

Latest Instagrams

© RENÉE RAADSHEER. Design by Fearne.