het einde komt eraan

maandag 28 maart 2016


Het gene wat ik het engste vind om te doen maar tegelijkertijd ook zo geweldig vind om te doen. Zoveel onzekerheid maar daar tegenover krijg je er zoveel voldoening voor terug. Elke keer weer die spanning die door je lijf giert en steeds meer en meer wordt. Dat gevoel is het meest verschrikkelijke en het meest fijne gevoel tegelijkertijd. Je probeert jezelf rustig te krijgen en op jezelf te vertrouwen want je kan nu niks meer veranderen, je moet er nu voor gaan. Het moment is daar, het licht gaat aan en er is geen weg meer terug. 

______________________________

Dat moment is het meest enge en mooiste moment tegelijkertijd, even hou je je adem in en daarna gaat alles vanzelf. De onzekerheid die je daarvoor had valt in één keer van je af. Je ziet niks, alles is zwart maar je weet dat er mensen zitten die je bekijken, af en toe hoor je ze. Hier en daar iemand die hoest, mensen die lachen en soms hoor je niks, is het dood stil en luisteren mensen ademloos. Wat je dan ook hoort het geef je zoveel kracht want je doet het voor die mensen, die mensen die hun vrije tijd besteden aan jou, om te kijken naar jou en het verhaal dat je vertelt. 

THEATER IS ÉÉN VAN DE MOOISTE DINGEN DIE ER BESTAAT

Theater is een wereld apart met zoveel verschillende kanten. Het moeilijkste aan dit alles is  audities, afgewezen worden. Je gaat jezelf afvragen wat heb ik niet wat die andere wel heeft, waarom was ik niet goed genoeg en is dit wel wat ik echt moet doen. Afgewezen worden is het lastigste van alles maar als je niet in jezelf gelooft gaan andere ook niet in jou geloven. Je moet jezelf niet naar beneden halen maar uit alles iets positiefs halen, je leert van alles al is het maar die ene auditie waar ze je afwezen. Het mooiste van het afgewezen worden is dat je er net iets sterker uit komt, dat je nog harder gaat werken om de volgende keer wel gekozen te worden. 

Het mooiste aan dit alles is de krachtig die het je geeft, het is nooit hetzelfde. Je leert elke keer iets nieuws en je blijft altijd leren want je bent nooit uitgeleerd. Elke rol die je mag uitpluizen en die persoon die jij even wordt, de ene keer langer als de andere keer. Stiekem doet het altijd een beetje pijn als iets afgelopen is en ga je dat deel dat even bij jou hoorde stiekem toch wel missen. Ik zit nu in mijn examenjaar en ben druk bezig met mijn eindvoorstelling, dat betekend dat het einde in zicht komt. Het einde met twee gevoelens, een opluchting dat het na vier jaar wel even fijn is om straks klaar te zijn maar ook verdriet. 

Na vier jaar druk bezig te zijn met het gene wat je het liefst doet straks over is. Natuurlijk kun je ervoor kiezen om door te gaan maar ik kies ervoor om een hele andere kant op te gaan, dat betekend dat mijn eindvoorstelling het laatste is wat ik doe, voorlopig dan. Voorlopig de laatste keer dat ik iemand helemaal mag uitpluizen, iemand voor even mag zijn en een verhaal mag vertellen aan mensen. Vooral dat gevoel, dat voorlopig nog niet is gelukkig, dat straks voor de laatste keer dat licht aan gaat en op het einde uit, de laatste keer komt steeds dichter in de buurt en misschien wil ik nog helemaal niet dat het de laatste keer is. Voordat de laatste keer dat licht uit gaat mag ik nog één keer deze hele reis maken, alles nog één keer doen vanaf het begin en ondanks de angst ga ik er zo erg van geniet. De tijd gaat sneller dan je soms hoopt. 

_______________________________

Liefs, Renée

Een reactie plaatsen

Latest Instagrams

© RENÉE RAADSHEER. Design by Fearne.