ik dacht dat het echt was

vrijdag 29 april 2016

Ik loop langs de huisjes, in één van die huisjes ligt vis. Wij hebben het al de hele tijd over dat er hier vis is en nu had ik het gevonden. Ik loop terug en roep dat er vis in dat huis ligt, ik weet niet waarom ik er enthousiast over was want ik vind vis verschrikkelijk maar iets, ik weet niet wat dat iets was maar er was iets waardoor ik het deed. Lekker duidelijk dit, goed we gaan verder.




Gadverdamme dat is vies, Burnell en haar fijne reacties. Wat zeg je? Dat er vis daar ligt in een huis. Ik weet niet waar die vrouw vandaan komt en waarom zei tegen ons praat maar goed dit was weer eens een les voor mij, Renée je praat altijd veel te hard. Ja er ligt vis in dat huis daar. Vervolgens kwam er een heel verhaal over dat zij alleen maar vis eten en dat het niet vies is. Maar ik zei niet dat het vies was. Ik ben toch niet doof en nog meer bla bla bla. Ik had echt het gevoel dat die vrouw heel boos op mij werd, ondanks dat ze zei dat ze geen ruzie met mij probeerde te zoeken. Ja maar zij zei dat het vies was, niet ik. Op dat moment wijs ik maar Burnell, geen slim zet want toen kreeg ik dus weer een preek over dat ik niet mag wijzen. Tijdens dit gesprek zei Gabriëlla ook een aantal keer dat ik maar even sorry tegen die mevrouw moest zeggen, nu snap ik wel dat zij een grapje maakte maar ik was echt bang voor die vrouw, ondanks dat no way dat ik sorry ga zeggen om dit. 



Ik besloot een huisje in te lopen waar Niels was, hij was in gesprek met een andere mevrouw, over Lubbert, ook een man die daar woont. Ze liet ons haar huis zien en ik werd er super ongemakkelijk van. Niels en Gabriëlla gingen hele gesprekken met die mensen in dit dorp aan terwijl Burnell en ik er maar een beetje bij stonden zo van wat is dit. Ik durfde geen woord meer te zeggen tegen deze mensen en ik wilde het liefst snel weg daar. 



Wanneer wij verder liepen was ik nog steeds redelijk in shock, ik wist niet wat ik had meegemaakt, een vrouw die boos op mij werd om iets wat voor mij lijkt als niks en die andere vrouw die wereld verhalen heeft over Lubbert, die iedereen oh zo goed kent, iedereen behalve ik. Leven deze mensen echt zo? Ik snap er helemaal niks van. Als we het dorpje uit zijn moet iedereen super hard lachen want die mensen zijn zo grappig, nou ik vond er niks grappigs aan. Renée het is nep hè, het zijn acteurs. 



Alles nep? Nou dat geloof ik dus mooi niet. Het kan toch dat hier echt mensen wonen, toen ik in doel was zou het ook onbewoond zijn maar er woonde toch mensen in dat onbewoonde dorp. Sommige huizen zien er hier oprecht bewoond uit, je kunt er dan ook niet in en de dingen bij de ramen zijn veel minder ouderwets als bij de open huizen. Één huis had zelfs van die action hartjes raamdecoratie dingen voor de ramen hangen. Niet dat dat wat zegt maar goed. Goed, ergens geloof ik hun wel dat het nep is maar ergens ook niet.



Renée, als het echt was had ik echt niet met de vrouw mee gegaan hoor, dan had ik het echt wel voor je opgenomen. Ja dat is waar, zo is Gabriëlla, dat kan ik niet ontkennen. Toch is er iets waardoor ik het niet geloof, dat alles nep is. Weer iets wat ik niet kan plaatsen maar dat iets zorgt er wel voor dat ik het niet geloof. Stom iets. 



Het Zuiderzee museum is best groot, we zoeken de snoepwinkel, spelen ouderwetse spelletjes waar wij behalve Gabriëlla allemaal niet zo goed in zijn, leren in de kaaswinkel dat er vroeger katten in kaasfabrieken werkte om de muizen op te eten zodat die de kaas niet op eten. Ik loop een groot huis in, overal zijn mini huisjes en dit huis is echt groot, ik loop de lange gang door en aan het eind van de gang sta ik stil, wat een mooi huis is dit. Wanneer ik mij omdraai schrik ik, er zit daar een man. Maar dan bedoel ik ook een echte man. Hij zat zo stil waardoor ik van zijn beweging schrok. Iets later komen Niels, Burnell en Gabriëlla ook. Dit is een "gewone" werknemer en hij verteld ons wat over het huis en de mensen die erin woonde. Niels vraagt aan het eind gesprek iets over Lubbert en samen met die werknemer heeft hij een heel gesprek over die mensen van dat dorpje. Zie je wel, die mensen zijn wel echt. Zij zitten zo erg in hun rol, ze laten het ook niet los. OH, dus. 



Goed, die mensen spelen dus wel een rol, fijn. Ze hadden dus wel gelijk. Ergens was ik nog steeds in shock van die mensen en was ik er echt van in de war, complimenten voor hun. Echt weer iets voor mij. Verder was de dag super gezellig, ik had niet verwacht toen wij dit plande ook echt zouden gaan maar ik ben blij dat we zijn gegaan want het was heel gezellig. 



Dank jullie wel lieve Gabriëlla, Burnell en Niels! 



xxx
Liefs, Renée

Een reactie plaatsen

Latest Instagrams

© RENÉE RAADSHEER. Design by Fearne.