graduated

dinsdag 12 juli 2016

Dear july,
Na ontzettend lang wachten op het verlossende woord dat ik geslaagd was had ik afgelopen donderdag mijn diploma uitreiking. Een dag met een onwijs dubbele lading, vrolijkheid maar ook besef dat dit de laatste keer samen is. Vier jaar lang werk je met ze alle naar dit moment toe, dan kom je daar aan en het besef was er voor mij totaal niet. Het voelde gewoon zoals altijd, met ze alle in het theater. Alsof we die avond hadden gespeeld en nu gezellig met ze alle het gingen afsluiten. Het eind van het jaar, zomervakantie en na ander halve maand zie je iedereen weer, zo voelt het maar je weet dat het niet zo is

Ik riep al vanaf dag één, no way dat ik in een jurk ga. Ik eindigde in een rok, dus in feite heb ik mij aan mijn woord gehouden, ik droeg geen jurk. Ik hou persoonlijk niet zo van dit soort dagen. Stuur mij maar gewoon mijn diploma op en het is prima. Het voelt zo over de top, maar als ik er nu aan terug denk vond ik het een onwijs fijne avond. Het was gezellig, met iedereen. Ik heb met onwijs veel mensen gesproken en bij geen één gesprek dacht ik, dit is een afscheid. Met onwijs veel mensen heb ik afgesproken zeker weten nog eens af te spreken, dat is dan weer een ding waarvan ik hoop dat het oprecht gebeurt maar waar ik bang voor ben is dat het niet gebeurt. 

Het officiële gebeuren vind ik persoonlijk vaak onwijs ongemakkelijk, maar dit keer niet. Op een onwijs grote beamer achter de tafel werd mijn video afgespeeld, die ik maakte tijdens een voorstelling, dat was dan wel weer ongemakkelijk. Net als al die oude lelijke foto's van de afgelopen vier jaar, lieve mensen die hadden jullie weg mogen laten. Een plank, een plank krijgen omdat je geslaagd bent, ik snap de gedachte erachter en die vind ik onwijs leuk. Het is onwijs onhandig, een plank van twee meter meenemen naar huis, hallo kleine auto, maar ook onwijs grappig. Ik heb besloten dat ik 'm ritueel ga verbranden. Inplaats van boeken, schriften, agenda's of iets, ga ik mijn plank verbranden. Dat roep ik nu heel hard maar ik twijfel nog wel, ik vind het namelijk ook wel iets om later te gebruiken als decor stuk in mijn huis of iets. 

Na het officiële gedoe, nog meer officieel gedoe. Klasse foto, er stonden tientallen ouders met camera's en het was een soort van waar kijken we naar help help help. Goed, er is geen één foto waar we naar dezelfde camera kijken en ook dat heeft wel iets. We hebben deze avond afgesloten door heel lang na te praten, een drankje ergens te doen en daarna met ze alle uitgegaan, op twee na, maaar het is onze klas nooit gelukt om tot zo ver compleet te zijn. Het besef is er nog niet, ten minste, ik weet het heel goed, dat ik veel mensen nu niet meer zal zien maar het voelt nog niet zo. Ik ben mijn hele klas en alle docenten onwijs dankbaar voor de afgelopen vier jaar. Vier jaar lang heb ik mij ontwikkeld, op vakgebied maar ook persoonlijk, ik heb de meest bijzondere, inspirerende en lieve mensen leren  kennen die voor mij toch wel familie zijn geworden. Ik hou van jullie allemaal.

Ik maakte een video om mijn vier jaar af te sluiten, dus als je wilt kun je dat hier bekijken. 

l  i  e  f  s , Renée

Een reactie plaatsen

Latest Instagrams

© RENÉE RAADSHEER. Design by Fearne.