see you in ten years

woensdag 20 juli 2016

Dear my ten years older self,
Ik weet niet hoe ik nu ben, tien jaar later dus. Dat betekend dat ik nu dus dertig zou moeten zijn, mag ik je even bekennen dat ik dat ontzettend eng en oud vind klinken. Ik denk als je dit nu leest je jezelf onwijs hard uitlacht maar goed. Als je nu aan mij, de twintig jarige ik, zou vragen hoe ik jou, de dertig jarige ik, voor mij zie zou ik het niet weten. Ik sta nu op het punt in mijn leven dat ik over drie maanden vertrek naar Amerika voor negen maanden en wat ik daarna wil doen voor studie of iets heb ik nog geen idee van. Dat ik niet erg, ik heb nog even de tijd

Ik heb zo mijn ideeën over wat ik wil doen, meerdere ideeën die allemaal eigenlijk helemaal niet zo erg op elkaar lijken. De opleidingen journalistiek, theater management, docent, theater of iets met Engels, het lijkt mij allemaal ontzettend interessant en leuk om te doen en ik hoop dat als jij dit leest, wanneer ik dertig ben, ook echt iets met één van deze dingen heb gedaan maar je weet het maar nooit want laten we eerlijk zijn.

Vroeger wilde ik kapper en juf worden, goed docent lijkt wel een beetje op juf, eigenlijk is het letterlijk hetzelfde maar ik ontken alles. Ik heb ook fysiotherapeut en politie te paard willen worden, ik wilde zoveel worden. Als ik aan dit soort dingen terug denk moet ik eigenlijk best wel hard lachen om het feit dat ik nu ben afgestudeerd aan de theateropleiding. Alles lijkt zo ver uit elkaar te liggen en toch vind ik alles oprecht heel interessant en leuk. Alleen jij weet wat ik uiteindelijk ben gaan doen, ik ben ontzettend benieuwd maar ik ben tegelijkertijd ook ontzettend blij dat ik het nu nog niet weet en het nog even lekker kan uitzoeken.

Het is eng, niet weten wat je te wachten staat en om niet te weten hoe de rest verloopt maar tegelijkertijd is het ook ontzettend fijn om te weten dat het nog alle kanten kan op gaan en nog niks vast staat. Wat ik mij dan wel weer afvraag is of er echt niks vast staat, soms denk ik dat er vanaf je geboorte al besloten is wat jij met je leven moet gaan doen en wat dan als je de verkeerde keuze maakt. Die gedachte laat ik wel altijd weer snel los want ik wil doen wat mij gelukkig maakt en niet wat andere van mij verwachten. Ik hoop dat ik de goede keuze heb gemaakt en dat jij/ik nu gelukkig bent.

Als ik nu denk aan mezelf wanneer ik dertig ben zie ik mezelf in een huis wonen, aan de ene kant ontzettend single en hardwerkend maar aan de andere kant vind ik mezelf ook wel zo’n moedertje van twee kinderen, twee meisjes of een zoon en een dochter, dan moet de zoon wel ouder zijn, dat vind ik leuk. Met een man natuurlijk, al heb ik wel altijd respect voor alleenstaande moeders, al hoop ik dat natuurlijk niet. Maar goed, als iemand je niet gelukkig maakt hoop ik dat je er wel bij weg gaat want het gaat uiteindelijk om je eigen geluk. Jeetje, als ik dit allemaal opschrijf vind ik het leven maar ingewikkeld.

Lieve tien jaar oudere ik, ik hoop dat je een fijn leven hebt en dat je dingen doet die jou gelukkig maken en dat je alleen maar lieve mensen om je heen hebt. Ik ben benieuwd op ik nu, tien jaar later, nog steeds mijn lieve beste vriend en vriendinnetjes spreek, ik hoop het wel maar goed alleen jij kan daar antwoordt op geven. Jeeetje ik word al gek van mezelf met deze vragen, volgens mij lach ik mezelf ontzettend hard uit tijdens het lezen van deze brief.


l  i  e  f  s ,   R e n é e

Een reactie plaatsen

Latest Instagrams

© RENÉE RAADSHEER. Design by Fearne.