10.12.2016 • the lion king

vrijdag 14 oktober 2016

Als ik een leeuw zie denk ik meteen aan the Lion King, één van mijn all time favourite Disney films. EF organiseerde een trip naar de Broadway musical the Lion King, samen met wat andere ging ik hier heen want hallo, ik, een net afgestudeerde theaterstudent en Broadway is een combinatie zoals die van Timon en Pumba. Pure perfectie dus, oké nee misschien is dat iets te overdreven maar goed.

Het gave aan Broadway vind ik dat er meerdere straten zijn vol met theaters, het voelt als een soort van hemel voor mij, al is er wel veel te veel keuze. Ik kan tuurlijk en helaas niet naar alle musicals. Moe maar vol enthousiasme stapte ik de gele bus in (we gingen met zo'n coole gele schoolbus naar de stad). Binnen een uurtje waren wij in de stad, het was onwijs druk rond dit tijdstip. Het was onwijs mooi met al die lichtjes in de stad. Het is zo onwijs gek dat het moment dat je niet in Manhattan bent het niet echt als NYC voelt omdat het dan zo anders is, soms lijkt het zelfs op Spanje en dat is onwijs gek.


Eenmaal ons kaartje gekregen gingen wij meteen naar binnen. De theaters staan allemaal naast elkaar en soms ook aan elkaar waardoor je denkt dat het heel klein is maar het moment dat je binnenkomt is het onwijs groot, of ten minste, het is geen hele grote hal of iets maar het is wel een hele grote zaal en heel veel verdiepingen. Er zitten zelfs roltrappen in het theater wat ik nog nooit eerder had gezien en dus op zich wel een beetje gek vond. Voordat wij de zaal ingingen kochten wij nog snel wat te drinken. Wij kregen dit in een onwijs leuke Lion King beker, ik voelde mij hierdoor echt even een kind, want ja ik was onwijs blij met deze leuke beker. 

Vanaf moment één dat de musical begon heb ik met bewondering gekeken en ik denk dat mijn mond aardig wat keren open heeft gehangen, al had ik ook vaak mijn vingers in mijn mond (vast een heel leuk detail om te weten). Het begin was zo onwijs mooi en sterk dat ik in een soort van staar kwam. Didn't your mother ever tell you not to play with your food? Doordat ik een soort van staar was beland en dit zo bekend klonk schrok ik van deze zin. 

Toen kwam het punt dat Mufasa dood ging, ik moest huilen, ik was hierop voorbereid en ik vertelde ook voordat wij naar binnen gingen dat de kans heel groot was dat ik ging huilen, nou hoera dat gebeurde dus echt. Ergens in de tweede helft moest ik weer huilen, want ik ben blijkbaar ontzettend emotioneel. Het moment dat Simba zijn vader weer ziet, dit was zo onwijs mooi gemaakt en nouja goed het was gewoon onwijs mooi waardoor ik moest huilen.

Het decor, de kostuums, de acteurs, het ensemble (!!!) en alles klopte. Het was zo onwijs sterk en zo onwijs mooi. Vergeleken met Nederland vond ik dit zoveel beter en aan de ene kant begrijp ik dat heel goed want hier staan de musicals soms jaren in één theater dus dan ik het makkelijker om meer uit te pakken met veel decor. Het gave aan dit theater vond ik dat er aan de zijkant in de muur twee balkonnetjes waren waar aan beide kanten een muzikant zat en de djembé (en andere instrumenten) bespeelde. Goed, ik vond het een onwijs gave musical en ik heb genoten van de avond.

Liefs, Renée




Als je meer informatie wilt over EF, klik dan hier. Je kunt hier een GRATIS brochure aanvragen waarin alle informatie staat. Je mag mij tuurlijk ook alles vragen, just call me. Nee dat is een grapje, maar ik wil met alle liefde je vragen beantwoordde. Feel free to ask me anything.

Een reactie plaatsen

Latest Instagrams

© RENÉE RAADSHEER. Design by Fearne.