wij maken ons eigen huis kapot

maandag 20 februari 2017

Je mag mij een raar persoon noemen, maar ik vind ik het onwijs interessant om documentaires te kijken over de aarde. Het zet mij onwijs erg aan het denken over het feit dat wij eigenlijk op een onwijs bijzondere planeet leven, een planeet waar leven op mogelijk is. De mogelijkheid die wij als mensheid aan het verpesten zijn.  

Wat veel mensen niet weten is dat de aarde vier komma vijf miljard jaar is oud en dat wij mensen pas honderdvijfenveertig duizend jaar op de aarde leven. Als je de tijd van de aarde bekijkt als een vierentwintig uur duren dag dan zouden wij nu welgeteld drie seconde bestaan en leven op aarde, drie seconde, een twee drie, poef dat is het. Dat betekend dat de aarde al zesentachtig duizend en driehonderdzevenennegentig seconde bestaat zonder ons. 


Drie seconde van vierentwintig uur is niks. Als je dat bedenkt en dan kijkt naar wat wij als mensheid in deze drie seconde hebben gedaan is dat eigenlijk onwijs erg. De natuur is iets dat onwijs bijzonder is, in de afgelopen zesentachtig duizend en driehonderdzevenennegentig seconde die wij niet bestonden heeft het zich gevormd tot de meest mooie planeet ooit. Een planeet vol met bomen die in bloei staan, oceanen en rivieren vol stromend schoon water en vol met levende wezens. De aarde is een planeet die wij thuis mogen noemen, maar tegelijkertijd behandelen als rotzooi.  

Kijk wat wij in drie seconde hebben aangericht; wij verbranden bossen zodat wij er fabrieken kunnen bouwen en andere onzin. Kijk maar naar de Amazon Desert, een woestijn die ooit de Amazon Rainforest werd genoemd omdat het vol met bomen stond, maar wat nu allemaal kapot is door ons, omgekapt. Ik denk dat wij mensen niet beseffen hoeveel bomen voor ons betekenen. Bomen houden met hun wortels de aarde bij elkaar, geven voedsel aan dieren en ons, de mensheid. Ze geven ons grondstoffen die wij kunnen gebruiken voor medicijnen en de meest belangrijke factor van een boom is dat zij ons zuurstof geven, iets waar wij als mensen niet zonder kunnen leven.  

Het leven van de dieren was er voor het leven van de mensheid en wat doen wij. Wij roeien ze uit, dieren waar er ooit miljoenen van waren zijn nu beschermde diersoorten omdat wij ze dood maken voor eten en kleding, terwijl wij dit allemaal ook kunnen produceren met andere opties. Wij vergiftigen de oceaan, voor ons als mensheid is dat simpel opgelost. We zwemmen simpel weg niet meer in de zee, maar hebben wij ooit gedacht aan al het leven wat in de oceaan leeft? Alle levende wezens die dood gaan door alle troep dat in het water terecht komt door ons. We kunnen het ontkennen maar niet tegen houden. Hoe hard wij ook roepen dat de wereld een goede plek is maken wij het met de dag steeds een beetje meer kapot.  

Ik moet je eerlijk bekennen dat ik geen idee heb hoe wij dit kunnen oplossen, ik ben zelfs bang dat het helemaal niet meer mogelijk is. Soms als iets kapot is kan je het niet meer maken, het enige wat je er mee kan doen is er voorzichtiger mee zijn en hopen dat het niet nog verder kapot gaat. De enige manier waardoor dat kan is door ons bewust te worden van de manier hoe wij met de aarde omgaan, ons huis. Het is ons enige huis, we kunnen niet zomaar ergens anders heen als deze kapot gaat, dat betekend dat wij ervoor moeten zorgen.  

Sorry nature that we treat you this way, you deserve better.


Een reactie plaatsen

Latest Instagrams

© RENÉE RAADSHEER. Design by Fearne.